دايره زنگي

 

 

 

 

 

            دايره زنگي – ساخته : پريسا بخت آور                  

 

 

 

 

 

بلاخره چشممان به جمال فيلمي روشن شد كه به يكي از

 

مسائل مبتلابه جامعه ايراني مي پردازد .البته اينكه درعصر

 

ارتباطات ماهواره هنوز يك معضل درايران بشمار ميرود 

 

بسيار عجيب است و مردمي كه بيست سال بعد اين فيلم

 

را مي بينند احتمالا از اين مسئله بسيار متعجب خواهند شد

 

همانطوركه نسل امروز نمي تواند باور كند كه روزگاري

 

استفاده از ويدئو ممنوع بوده است . ولي خوب ملتي كه

 

حافظه تاريخي خوبي نداشته باشد ناگزير از تكرار تاريخ

 

خواهد بود و زمان ؛ انرژي و منافع زيادي را از دست خواهد

 

داد . امروزه سد سازي در مقابل پديده هاي تكنولوژيك كه

 

به دليل ماهيت خود غير قابل كنترل و تحميل گر مي باشند

 

كاري عبث است و براي مهار آن بايد سياستي ديگر اتخاذ

 

نمود . بهروز افخمي زماني كه نماينده مجلس بود نظر

 

جالبي در اينمورد داشت او معتقد بود كه درجامعه اي با

 

مختصات جامعه ايران نه مي توان ماهواره را ممنوع نمود

 

و نه آزاد كرد . و هم اكنون ظاهرا طبق يك توافق اعلام

 

نشده چنين امري نه در ايران بلكه فقط در تهران تحقق

 

يافته است . بنابراين ماهواره خود را به زندگي مردم تحميل

 

كرده است . و براي آنكه مردم كمتر رغبت به استفاده از

 

ماهواره داشته باشند دو راه بيشتر پيش رو نداريم يا بايد

 

تلويزيون ايران را متحول نماييم و در راه اندازي شبكه هاي

 

كابلي ترديد نكنيم يا اينكه برنامه هاي ماهواره را پس از

 

دوبله و اصلاح مختصر از تلويزيون خودمان پخش نماييم!

 

دايره زنگي حتي اگر فيلم خوبي نبود صرفا به دليل جسارت

 

در طرح اين مسئله هم مي توانست جايگاه ارزشمندي در

 

سينماي ايران داشته باشد و حالا چه خوب كه  فيلم خوش

 

ساخت و خوش پرداختي هم از كار در آمده است و عمده

 

امتياز خود را مرهون فيلمنامه پر و پيمان و پر از جزئيات

 

اصغر فرهادي است . دايره زنگي فيلم شلوغي است اما

 

اين شلوغي باعث نگرديده كه سررشته كار از دست

 

نويسنده و كارگردان خارج گردد . فقط در پايان فيلم

 

تماشاگر احساس مي كند كه نياز دارد يك بار ديگر فيلم

 

را ببيند واين مسئله در سينمائي كه اكثر فيلم ها را حتي

 

يكبار تا به آخر نمي توان تحمل نمود حسن بزرگي است

 

كاراكترهاي فيلم به غير از محمد و شيرين از پنج خانواده

 

تشكيل شده اند كه هركدام ويژگي مخصوص به خود را

 

دارند بنابراين بيننده براحتي با آنها ارتباط برقرار نموده و

 

و تك تك شان را به خاطر مي سپرد . ويژگي خانواده رزاقي

 

( مهران مديري) در اين است كه همسر آقاي رزاقي تمام

 

هم و غمش ترجمه رمان هري پاتر است و اين مسئله او را

 

از توجه كافي نسبت به خانواده اش باز داشته است . در

 

اين خانواده همچنين پدربزرگي با خصوصيات دائي جان

 

ناپلئون وار حضور دارد كه نقشي كليدي در داستان دارد

 

و اصلا تمام قضاياي تعمير ديش ها به خاطر او صورت

 

مي گيرد . ويژگي خانواده خانم جعفري و همسرش ( امين

 

حيائي ) در اين است كه خانم جعفري مدير مدرسه است

 

و ترس از به خطر افتادن موقعيت شغلي اش سبب گرديده

 

كه از داشتن ماهواره اجتناب نمايد در عين حال ايشان بايد

 

در اسرع وقت كادوئي تهيه كرده و به مراسم پاتختي

 

بستگان برسا نند كه در نهايت مجبور مي شوند ريسيور

 

ماهواره را به عنوان كادو با خود ببرند كه از ظرايف فيلمنامه

 

در پيوند دادن موضوعات فرعي به موضوع اصلي است .

 

شعله ( بهاره رهنما ) زن تنهائي است كه تمام فكر و

 

ذكرش ارتباط با كانالهاي ماهواره و خواندن شعر و ترانه

 

براي آنهاست . خانواده آقاي سرخي ( شريفي نيا ) ظاهرا

 

ويژگي خاصي ندارند كه احتمال دارد دراين نسخه حذف

 

شده باشد اما از پسري صحبت مي كنند كه دردوبي است

 

و زن  سرخي سعي دارد همسر مناسبي براي او دست

 

و پا نمايد . و اما آخرين خانواده ؛ خانواده آقاي عبدا... زاده

 

است كه خانواده اي سنتي ؛ مذهبي محسوب مي گردند با

 

اعتقاداتي نه چندان محكم كه در كنتراست با خانواده هاي

 

ديگر  عاملي در جهت شكل گيري درام مي باشند ويژگي

 

اين خانواده داشتن پسري فيلمساز است كه بعدا در

 

پيشبرد قصه نقش بسزائي خواهد داشت . اين خانواده ها

 

در عين حال كه با هم درگيرند دچار درگيري هاي دروني نيز

 

هستند.نوع كمدي كه دراين فيلم بيشتر نمود دارد عمدتا از

 

نوع كمدي سوء تفاهم است . بيننده به دليل سوء تفاهم

 

ايجاد شده بين شخصيت هاي فيلم مي خندد .به عنوان

 

مثال مي توان به صحنه هاي زير اشاره نمود . صحنه ورود

 

شيرين به خانه امين حيائي براي رفتن به دستشوئي و

 

متعاقب آن سررسيدن خانم جعفري و بد گمان شدن نسبت

 

به همسرش . تلفن شعله به خانه شيرين و لو دادن او با

 

صداي مردانه درحاليكه اين شماره مربوط به خانه آقاي

 

عبدا... زاده بود و آنها را نسبت به دخترشان كه به كوه رفته

 

بد گمان مي سازد و پيدا شدن پيژامه آقاي عبدا... زاده در

 

ماشين شعله كه بدگماني همسرش نسبت به او را درپي

 

دارد.اما صحنه درخشان فيلم كه منتهي به باز شدن گره

 

فيلم و روشن شدن هويت اصلي شيرين مي شود قرار

 

گرفتن ناخواسته او جلوي دوربين خسرو و گفتن ديالوگ

 

هاي يك زن خياباني درازا ي گرفتن مقداري پول است  در

 

اين صحنه شخصيت واقعي او با نقشي كه قرار است بازي

 

كند يكي مي شود و منجر به افشا ء شخصيت واقعي او

 

مي گردد .دايره زنگي البته ضعف هائي هم دارد مثل تيتراژ

 

فيلم كه همخواني چنداني با مضمون اثر ندارد يا صحنه

 

آشتي كنان درخانه عبدا... زاده كه منجر به ديدن فيلم در

 

اطاق خسرو مي شود كه درآن شرايط بحراني چندان

 

منطقي به نظر نمي رسد يا صميميت بيش از اندازه محمد و

 

شيرين كه با آشنائي يكشبه ايجاد نمي گردد . و همچنين

 

فيلمبرداري شتاب زده فيلم كه به نظر مي رسد صرفا به

 

دليل عجله در تمام كردن فيلم روي دست انجام گرفته

 

است . كه به هرحال به دليل امتيازات فيلم دربرهوت

 

سينماي ايران قابل صرفه نظر كردن است .                 

 

                

سپيده دم رهائي - كارگردان : ورنر هرتسوگ

                    

                  

                  

 

                      

 

آخرين فيلم ورنر هرتسوگ بزرگ اين فيلمساز 65 ساله

 

آلماني پس از ساخت 50 فيلم يك اثر  كم مايه و بسيار

 

معمولي است كه به زحمت مي توان آن را تا انتها تحمل

 

نمود . اين كارگردان بلند آوازه كه سازنده آثار شاخصي

 

همچون معماي كاسپارهاوزر ؛ جائي كه مورچگان سبز رويا

 

مي بينند ؛ آگوئير خشم پروردگار و فيتز كارالدو مي باشد در

 

آخرين فيلمش به جريان اصلي سينماي آمريكا نزديك شده

 

و فيلمي بسيار ساده و ابتدائي به معناي بد كلمه و فارغ از

 

پيچيدگي هاي روائي و محتوائي آثار گذ شته اش ساخته

 

است . فيلم سپيده دم رهائي كه ظاهرا براساس يك

 

ماجراي واقعي ساخته شده درباره يك سرباز آمريكائي

 

است كه دردل جنگل هاي ويتنام اسير سربازان ويت كنگ

 

مي شود و با سعي و كوشش فراوان موفق به فرار

 

مي گردد . البته دلمشغولي ها و مولفه هاي آثار گذشته

 

فيلمساز در اين فيلم نيز قابل رديابي است . تجليل و

 

ستايش از قدرت اراده انسان و مهاركردن طبيعت سركش و

 

وحشي و درهم شكستن سدها و موانعي كه برسر راه

 

انسان در رسيدن به خواسته ها و آرزوهايش قرار مي گيرد

 

 

                       

 

همچون فيتز كارالدو كه مي خواهد اپرايش را دردل جنگل

 

هاي آمازون به اجرا درآورد . اما اينبار اين مفاهيم باارزش

 

قالب و فرم مناسب خود را پيدا نكرده و دور از وقار و اصالت

 

هميشگي خود درقالب يك داستان تكراري و هزاران بار

 

گفته شده و بدون نگاه جديد و متفاوت درحد يك فيلم

 

معمولي اكشن آمريكائي تصوير شده كه درحد نام و آوازه

 

ورنر هرتسوگ نمي باشد . فيلم هرچند مدعي است كه

 

هيچگونه موضع سياسي درقبال مضمونش اتخاذ نكرده

 

است اما نمايش خشونت سربازان ويت كنگ در شكنجه

 

سرباز آمريكائي بدون نمايش انگيزه ها و دلايل آن صرفا به

 

خاطر جذابيت هاي تصويري نمي تواند باشد و جاي چون و

 

چراي بسيار دارد . به جز اين البته فيلم تما م هم و غمش

 

را صرف نمايش جزئيات فرار سرباز آمريكائي نموده است

 

كه درقياس با نمونه هاي مشابه مثل فيلم هاي پاپيون ؛

 

حفره؛ يك محكوم به مرگ مي گريزد و حتي فيلم فرار بزرگ

 

كه متعلق به سينماي جريان اصلي است  فيلم هرتسوگ

 

چيزي در چنته ندارد و جائي د ر انتهاي اين ليست قرار

 

مي گيرد .اصولا انتخاب فضاي ويتنام براي تعريف چنين

 

داستاني يكجور كجسليقگي اين فيلمساز محسوب

 

مي گردد چون ويت كنگ ها افرادي خشن و وحشي

 

تصوير گرديده اند و بنابراين بيننده خودبخود با سرباز

 

آمريكائي همذات پنداري خواهد نمود واين قضيه با توجه

 

به متجاوز بودن آمريكا به قضاوت بي طرفانه فيلمساز

 

آسيب مي رساند. ساخت اين فيلم از سوي فيلم ساز

 

نامدار آلماني امري بعيد بود و بهتر است در كارنامه

 

فيلمسازي او ناديده گرفته شود چون قبول اين مسئله

 

كه استاد به پايان راه رسيده است امري دشوار است.

 

---------------------------------------------------------------

سایت شخصی ورنر هرتسوگ

 

فیلم هایی که رنگ پرده را ندیدند

       

 

 

                                           

 

سالها پيش ماهنامه سينمائي فيلم درشماره هاي اوليه خود سلسله مقالاتي منتشر مي نمود با عنوان

 

فيلم هائي كه رنگ پرده را نديدند ودرآن به معرفي فيلم هائي مي پرداخت كه پس ازانقلاب توليد

 

شده ولي امكان نمايش عمومي را پيدا نكرده بودند عمده اين فيلم ها كه درسالهاي اوليه انقلاب

 

توليد شده بودند به دليل نامشخص بودن سياست هاي سينمائي به هنگام اكران با مشكل مواجه

 

مي گرديدند فيلم هاي خط قرمز ساخته مسعود كيميائي و مرگ يزدگرد ساخته بهرام بيضائي از

 

جمله مهمترين و مشهورترين فيلم هاي توليد شده آن سالها مي باشند كه تنها به دليل عدم رعايت

 

حجاب هنرپيشگان زن هيچگاه امكان اكران عمومي پيدا نكردند . به تدريج فيلمسازان خود را با

 

شرايط جديدي كه درسينما بوجود آمده بود هماهنگ نمودند و دردهه شصت كمترفيلمي بود كه

 

پس ازتوليد اكران نگردد تا اينكه درسال 1369 با توقيف فيلم هاي نوبت عاشقي و شب هاي

 

زاينده رود هردو ساخته محسن مخملباف يكبار ديگر زنگ خطر عدم نمايش فيلم هاي ساخته شده

 

براي سينماي ايران به صدا درآمد. وسپس به امري عادي تبديل شد بطوريكه هرساله تعدادي از

 

فيلم هاي سينماي ايران به دلايل مختلف ازجمله مميزي هيچگاه امكان اكران نمي يابند روند عدم

 

نمايش برخي ازفيلم هاي سينماي ايران دردهه هفتاد و هشتاد سير صعودي را طي نمود بطوريكه

 

درسال 1385 به طرز بي سابقه اي تعداد سي فيلم توليد شده امكان اكران عمومي را پيدا نكردند

 

البته همه اين فيلم ها مشكل مميزي نداشتند بلكه افزايش توليد فيلم هاي ايراني نسبت به ظرفيت

 

محدود سينماهاي كشور ؛ اختلاف تهيه كننده هاي برخي ازفيلم ها و عدم جذابيت برخي ديگر از

 

فيلم ها جهت نمايش عمومي دلايل ديگري بود كه به تراكم فيلمهائي كه منتظراكران بودنددامن زد

 

دراين ميان برخي ازفيلم ها سر از شبكه ويديوئي درآورد وبرخي ديگر مانند فيلم هاي ابوالفضل

 

جليلي ازتلويزيون نمايش داده شد . فيلم هائي كه عمدتا مشكل مميزي داشتند مثل فيلم هاي جعفر

 

پناهي از شبكه غيرمجاز ويديوئي سر درآورد و البته بسياري ازفيلم هاي ديگر امكان نمايش در

 

هيچ كجا را نيافتند و كماكان درانبارها خاك مي خورند                                             

 

ليستي كه درذيل مشاهده مي نماييد شامل فيلم هائي است كه امكان نمايش عمومي درسينماها ويا

 

پخش ازتلويزيون را نداشته اند و البته ممكن است به شبكه غير مجاز راه يافته باشند . شايسته

 

است تيمي دروزارت ارشاد تشكيل شده و مجددا به بررسي امكان نمايش اين فيلم ها بپردازد

 

تا چنين سرمايه عظيمي كه كلي هزينه و وقت و نيروي انساني صرف آن گرديده  بيهوده راكد

 

و بلاتكليف رها نگردد . تاحد امكان سعي گرديده كه اين ليست جامع باشي اما اگر اسم فيلمي

 

از قلم افتاد لطفا ياد آوري نماييد تا به اين ليست اضافه گردد .                                 

 

1- باد سرخ – جمشيد ملك پور( 1367)                                                        

 

2- نوبت عاشقي – محسن مخملباف ( 1369)                                                   

 

3- شب هاي زاينده رود – محسن مخملباف ( 1369)                                           

 

4- اؤ منفي – كريم زرگر ( 1369 )                                                             

 

5- مدرسه رجائي – كريم زرگر( 1369)                                                        

 

6- درمسلخ عشق – كمال تبريزي ( 1369 )                                                     

 

7- همه يك ملت – حسين مختاري ( 1369)                                                        

 

8- افسانه شهرلاجوردي – محمد علي نجفي ( 1370 )                                           

 

9- ايليا نقاش جوان – ابوالحسن داوودي (1371 )                                                 

 

10 – زيرآسمان – حسين قاسمي جامي ( 1371)                                                   

 

اا- يك شب و يك غريبه – حسين قاسمي جامي ( 1371)                                           

 

12- تيك تاك – محمد علي طالبي ( 1372 )                                                         

 

13- دره هزارفانوس – احمد رضا گرشاسبي ( 1372 )                                        

 

14- زير سايه كنار – جواد ارشاد ( 1372 )                                                     

 

15- خلع سلاح – عليرضا داودنژاد ( 1373 )                                                    

 

16- ساز و ستاره – محرم زينال زاده ( 1373 )                                                 

 

17 – آينه – جعفر پناهي ( 1375 )                                                                

 

18 – آخرين روز بهار – يارتا ياران ( 1376 )                                                  

 

19 – قاعده بازي – عبدالرضا نواب صفوي ( 1376 )                                          

 

20 – روزي كه هوا ايستاد – نادرابراهيمي ( 1376 )                                            

 

21 – ننه لالا و فرزندانش – كامبوزيا پرتوي ( 1376 )                                           

 

22- بزرگ ؛ خيلي بزرگ – فرزين مهدي پور ( 1376 )                                         

 

23- ايران سراي من است – پرويزكيمياوي ( 1377 )                                             

 

24- آخرين تك سوارايل – محمد سيف زاده ( 1377 )                                               

 

25- بيگانگان – رامين بحراني ( 1378)                                                             

 

26- نجوا – پرويز شهبازي ( 1378 )                                                                 

 

27- يك روز بيش تر – بابك پيامي ( 1378 )                                                        

 

28- باد مارا خواهد برد – عباس كيارستمي ( 1378 )                                              

 

29 – دايره – جعفرپناهي ( 1378 )                                                                   

 

30- دختران خورشيد – مريم شهريار (1378 )                                                      

 

31- دبيرستان شوك – كاظم معصومي ( 1378 )                                                    

 

32- شهرت – ايرج قادري (1378 )                                                                  

 

33- سفره ايراني – كيانوش عياري ( 1379 )                                                      

 

34- هفت پرده – فرزاد موتمن ( 1379 )                                                            

 

35- شاعرزباله ها – محمد احمدي ( 1379 )                                                        

 

36- پسر زشت – محرم زينال زاده ( 1379 )                                                       

 

37- ده – عباس كيارستمي ( 1380 )                                                                  

 

38- طلاي سرخ – جعفرپناهي ( 1380 )                                                            

 

39- راه بهشت – محمود بهرازنيا ( 1380 )                                                         

 

40- كوير مرگ – اسماعيل براري ( 1380 )                                                       

 

41- نامه هاي باد- عليرضا اميني ( 1380 )                                                         

 

42- ناف – محمد شيرواني ( 1380 )                                                                 

 

43- راي باز- مهدي نوربخش ( 1381 )                                                             

 

44- زيستن – رضا سبحاني ( 1381 )                                                               

 

45- ستاره هاي سربي – مهدي ودادي ( 1381 )                                                    

 

46- نبات داغ – محمد علي آهنگر ( 1381 )                                                        

 

47- آبادان – ماني حقيقي ( 1382 )                                                                    

 

48- چند كيلو خرما براي مراسم تدفين – سامان سالور ( 1382 )                                 

 

49- خانه روشن – وحيد موسائيان ( 1382 )                                                        

 

50- شبانه – اميد بنكدار- كيوان عليمحمدي ( 1382 )                                               

 

51- مواجهه – سعيد ابراهيمي فر( 1382 )                                                          

 

52- كارگران مشغول كارند – ماني حقيقي ( 1383 )                                               

 

53- آفسايد – جعفرپناهي ( 1383 )                                                                   

 

54- به رنگ ارغوان – ابراهيم حاتمي كيا ( 1383 )                                               

 

55- بيدارشو آرزو – كيانوش عياري ( 1383 )                                                      

 

56- حيات – غلامرضا رمضاني ( 1383 )                                                          

 

57- خواب تلخ – محسن اميريوسفي ( 1383 )                                                      

 

58- راي مخفي – بابك پيامي ( 1383 )                                                              

 

59- سفر سرخ – حميد فرخ نژاد ( 1383 )                                                          

 

60- پرونده هاوانا – عليرضا رئيسيان ( 1384 )                                                    

 

61- زمان مي ايستد – عليرضا اميني ( 1384 )                                                     

 

62- سفربه هيدالو – مجتبي راعي ( 1384 )                                                         

 

63- شوريده – محمد علي سجادي ( 1384 )                                                          

 

64- شهرآشوب – يداله صمدي ( 1384 )                                                            

 

65- عصر جمعه – مونا زندي ( 1384 )                                                             

 

66- داستان ناتمام – حسن يكتا پناه ( 1384 )                                                         

 

67- ساكنان سرزمين سكوت – سامان سالور( 1384 )                                             

 

68- تردست – محمد علي سجادي ( 1384 )                                                        

 

69- يادداشت برزمين – علي محمد قاسمي ( 1384 )                                               

 

70- آدم – عبدالرضا كاهاني ( 1385 )                                                              

 

71- آن كه دريا مي رود – آرش معيريان ( 1385 )                                                 

 

72- باز هم سيب داري ؟ - بايرام فضلي ( 1385 )                                                 

 

73- تك درخت ها – سعيد ابراهيمي فر ( 1385 )                                                   

 

74- روز برمي آيد – بيژن ميرباقري ( 1385 )                                                      

 

75- سيبيل مردونه – جواد اردكاني ( 1385 )                                                       

 

76- سينه سرخ – پرويز شيخ طادي ( 1385 )                                                      

 

77- قفل ساز – غلامرضا رمضاني ( 1385 )                                                      

 

78- مثل يك قصه – خسرو سينائي ( 1385 )                                                        

 

79 – مخمصه – محمد علي سجادي ( 1385 )                                                       

 

80- ميناي شهر خاموش – اميرشهاب رضويان ( 1385 )                                         

 

81- آخرين ملكه زمين – محمدرضا عرب ( 1385 )                                               

 

82- ايستگاه بهشت – نادرمقدس ( 1385 )                                                            

 

83- آن سه – نقي نعمتي ( 1385 )                                                                   

 

84- پايان راه – افسانه منادي ( 1385 )                                                              

 

85- تصميم كبري – سيروس حسن پور ( 1385 )                                                  

 

86- خاك سرد – رضا سبحاني ( 1385 )                                                            

 

87- رامي – بابك شيرين صفت ( 1385 )                                                            

 

88- نيوه مانگ – بهمن قبادي ( 1385 )                                                             

 

89- روايت هاي ناتمام – پوريا آذربايجاني ( 1385 )                                               

 

90- روز باران – اسماعيل براري ( 1385 )                                                         

 

91- ساعت بيست و پنج – مسعود آب پرور( 1385 )                                               

 

92- گاهي واقعي – رامين لباسچي ( 1385 )                                                        

 

93- گناه من – مهرشاد كارخاني ( 1385 )                                                          

 

94- من و دبورا – سيد ضياء الدين دري ( 1385 )                                                 

 

95- هميشه سربلند – سعيد تهراني ( 1385 )                                                         

 

96- گل يا پوچ – ابوالفضل جليلي ( 1385 )                                                         

 

97- حافظ – ابوالفضل جليلي ( 1385 )                                                              

 

98- پاپيتال – اردشير شليله ( 1385 )                                                                

 

99- آفتاب برهمه يكسان مي تابد – عباس رافعي ( 1385 )                                        

 

100- سنتوري – داريوش مهرجوئي ( 1385 )